#005
El miércoles, Á. ya yo xantamos nel kebab de siempres, ya espués tiramos pa la parcela. Mientras esperábamos la cena, Á. echóu del.las partidas de LoL conos sous amigos, ya you estudié un pouquín de bamun. Después, echamos una partidina de Monopoly.
Tras la cena, sacanun las tartas pol cumpleanos de la súa tía-buela ya mío: una de queisu-crema, una San Marcos ya outra de merengue con mascarpone que fixo la vecina. Después de las uvas (ou Lacasitos ou gominolas pa del.los de nosoutros), fixenun un tipo de xincana pa nosoutros dos na que nos tocaba ir ataos. Á. fóise antias de qu’acabáramos las pruebas. Regalánunme muitas cousas: un par de zapatiel.las, duas camisetas ya un pantalón cortu pal ximnasiu, tres pares de calcetos, una bandolera ya una colonia. Paséilu mui bien. Después, xugamos al UNO Party!, al Mente Vacuna, al Pili Pili ya al Pelusas Revolution hasta las 6.
Acostéime a las 7 ya tardéi un ratadín en cochere suenu. La madre d’Á. espertóume sobre las 12 ya desayunéi chicolate con porras ya churros. La tía-buela, la buela ya la madre d’Á. puxénunse a xugar al Ritmo y Bola. Los demás nun nos atrevimos, pero echamos unas buenas risas. Espués xugamos del.la partida de Pelusas ya xantamos. De nueitina, la tía-buela d’Á. baxóunos de vuelta a Alcalá. Tenía tanto suenu qu’echéime na cama namás cenar.
Dormí cuasi 12 horas. Anoite soñéi 1) qu’iba a la uni, había saltao demasiadas clases de historia (el profe yera el mío profe del insti) ya tenía muitu miedu de suspender l’asignatura; 2) que F.A. ya yo entovía yéramos amigos ya quedamos pa xantar nún centro comercial; ya 3) que quedéi nún café con Al. de Suiza ya taba enseñándome la sua tesis ya alcuérdome que los títulos yeran en romanche.
Almorcéi ya fui al caxeru sacar daqué d’efeutivo porque esta mañana venía la casera a cobrar l’alquiler. Cheganunme tamién los discos en euskera qu’encargara. Xantéi ya mientras fía dalgo de tiempu pa fer la dixestión, estudiéi bamun. Las cousas escomienzan a fer dalgo más de sentidu.
Agora voi al ximnasio. Güei toca pierna, anque la verdá muitas ganas nun hai…